Wij zijn met onze cattery begonnen in 2000. Dat is natuurlijk niet zomaar gebeurd, maar daar is heel wat aan vooraf gegaan. Hier in het kort onze voorbereiding en onze start.
Rini en ik hadden allebei al katten toen we elkaar leerde kennen en gelukkig
gingen ze goed met elkaar om toen we samen gingen wonen. Rini had Pêpé, volgens ons
een halve Brit die hij op 1 jarige leeftijd uit het asiel in Zierikzee had
gehaald. Ik had Garfield, een rode kater van een gezin uit Zeeland die ik als
kitten van 6 weken kreeg en Charlie een zwarte poes die ik met 1 jaar uit het
dierenasiel in Goes had gehaald. Gelukkig konden ze het goed vinden samen. Het
samenzijn was helaas van korte duur. Garfield werd in november van 1992 dood
gevonden en was maar 2 jaar oud. Charlie hebben we helaas met 3 jaar in moeten
laten slapen omdat ze leukemie had. Pêpé is op 8 december 2004 op 17
jarige leeftijd overleden.
In november 1992 hebben we een groter huis gekocht en sindsdien zijn er in de loop
der jaren nog wat katten bij gekomen.
- Knorretje uit het dierenasiel in Terneuzen; hij is 21 jaar geworden.
- Hummeltje is 12 jaar geworden en woonde inmiddels ergens anders omdat zij niet in
een groep kon leven.
- Boefje van een boerderij; een kerstkadootje voor mijn man en nu
helaas overleden.
- Sara met 8 jaar uit het dierenasiel in Goes en inmiddels
ook overleden.
Van al deze dieren kunt u meer lezen op de pagina 'andere huisdieren'
en 'in Memoriam'.
Vanaf 1992 zijn wij ons gaan verdiepen in het ras Brits korthaar. Wij hebben er
veel over gelezen en zijn een aantal keren op shows gaan kijken. Ook hebben wij
in die jaren een aantal fokkers bezocht om eens te kijken hoe het in zijn werk
ging en wat er allemaal bij kwam kijken. Natuurlijk lid geworden van een
kattenvereniging en abonnementen genomen op allerlei brits korthaar bladen van
diverse clubs.
In 2000 was het dan eindelijk zover. Onze verbouwing van het nieuwe huis was
klaar en we konden voorbereidingen gaan treffen voor onze eerste Brits korthaar
poes. Het moest een blauwe zijn daar waren we het over eens. Rini vindt dat nog
steeds de mooiste kleur. Na overleg besloten we om 2 brits korthaar poezen aan
te schaffen aangezien de andere poezen al wat ouder waren leek het ons leuker
als ze samen konden spelen. Ook met het oog op het fokken leek het ons voor de
zekerheid beter om 2 kittens aan te schaffen van verschillende nesten.
Toen was het dus zover en zijn we naar diverse kittenbemiddelingen gaan bellen.
Nou de eerste was al vrij snel gevonden en nog in de buurt ook. Aangezien het
kitten al oud genoeg was, mocht het vrij snel weg en moesten we dus niet lang
wachten. Het tweede kitten was net geboren en daar moesten we dus 12 weken op
wachten en dat duurt erg lang weten we nu uit ervaring.
We zijn de volgende dag bij alle twee de kittens gaan kijken en hebben een
gesprek met de fokkers gehad. Amber onze eerste Brit komt uit Bergen op Zoom. Op
de vraag waarom ze nog niet verkocht was (ze was al vrij oud), kregen we
als antwoord dat de fokker eerst allebei de kittens zelf wilde houden maar toch
besloten had om er één te verkopen. Er werd ons nog verzekerd dat de ouders
getest waren op alles wat noodzakelijk was dus op goed vertrouwen hebben we toen
besloten om Amber te nemen. Als je die ogen ziet en dat vachtje voelt dan ben je
natuurlijk verkocht. Een paar dagen later zouden ze Amber zelf komen brengen om
te kijken waar ze kwam te wonen; een goede zaak vonden wij en we hadden
daar dan ook een goed gevoel bij). Ook de beslissing voor ons tweede Britje was
snel gemaakt al moesten we lang wachten.
Na 3 dagen op 17 september 2000 kwam Amber bij ons wonen en het was precies
zoals we het ons voorgesteld hadden. We waren allebei helemaal weg van haar.
Haar uiterlijk als ook haar karakter was voor ons echt perfect. Het werd nog
leuker toen Bibi de Preston erbij kwam wonen op 19 oktober 2000. We waren super
gelukkig met de twee dames en hadden er veel plezier aan. Ze speelde samen, aten
samen en sliepen samen.
Helaas was deze vreugde van korte duur. In mei 2001 hebben we beide dames laten
testen op PKD en Amber bleek deze erfelijke nierziekte te hebben. We hebben haar
toen direct laten steriliseren en hadden toen alleen Bibi nog over om mee verder
te fokken. Zij was gelukkig wel helemaal gezond.
Toen Bibi ruim een jaar was is ze voor het eerst gedekt maar helaas was de ellende nog niet ten einde want met 5 weken kreeg ze een miskraam. Toen we haar een half jaar later weer lieten dekken, is het gelukkig wel allemaal goed gegaan en zijn er 4 gezonde kittens geboren. Daarna zijn er nog vele nestjes geboren.
Vanaf 2011 draai ik de cattery alleen aangezien rini en ik gescheiden zijn.
Rini heeft 1 poes mee genomen namelijk onze cleo de blue silver tabby spotted
brits korthaar. de andere 10 zijn bij mij gebleven en inmiddels hebben ze er 2
kleine hondjes bij gekregen waar ze het heel goed mee kunnen vinden gelukkig.
Zo zie je maar dat fokken niet altijd rozengeur en maneschijn is maar dat er soms ook een heleboel ellende bij komt kijken. Laten we maar denken dat we alle ellende voor de komende 10 jaar in één keer op onze boterham hebben gekregen.
Tot zover ons verhaal van de cattery.